عوامل فیلم

نویسنده و کارگردان : بهروز افخمی

بازیگران : حمید گودرزی ، مرجان شیر محمدی ، جلال فاطمی  و آرش  مجیدی.

 

خلاصه داستان

روباه قصه نافرجام ترور دانشمندان هسته ای کشورمان است که توسط یک جاسوس اسراییلی برنامه ریزی شده بود. این جاسوس برای عملی کردن برنامه ترور خود از شهروندان عادی استفاده می کند. حمید نادانسته به عنوان پیک موتوری با او همکاری می کند و ناخواسته شریک جرم او در ایجاد اخلال در امنیت کشور می شود.

 

نقد فیلم

سکانس آغازین "روباه" ، شبیه به برخی آثار اکشن سینمای هالیوود ، خیابان های شهر را به صورت هلی شات نشان می دهد تا از همان آغاز یک فاصله گذاری معناداری از سایر آثار پروپاگاندای - شاید هم سفارشی-  مشابه خود داشته باشد. این نما شاید قصد دارد بیننده را متوجه کند ، که روباه مانند بسیاری از فیلم های پروپاگاندای داخلی برای آرشیو برخی مدیران تهیه نشده و قرار است توسط مردم دیده شود. اما بیننده ای که هنوز کامل در صندلی خود جاگیر نشده ، با یک تیتراژ بسیار ابتدایی روبرو می شود .تیتراژی تلویزیونی که حس بدِ آن ، تاثیر سکانس آغازی فیلم را خنثی می کند. فیلم  رفته رفته به کمک داستان نسبتا جذاب و کارگردانی خوب افخمی راه خود را پیدا می کند و اتفاقات خاص آن ، برای بیننده قابل هضم می شود. افخمی با قرار دادن سکانس های پر تحرک و گیرا مانند موتورسواری حمید با جاسوس– که با کیفیت قابل قبولی ارائه شده اند – بیننده را آرام آرام وارد ماجرا کرده و با گره افکنی روایت خود را ادامه می دهد. ریتم این روایت تقریبا تا پایان ، حفظ می شود بدون آن که با فراز و نشیب زیادی همراه شود. این ریتم ملال آور نیست و کسی احساس خستگی نمی کند اما بهتر می بود برای اثری با این موضوعِ خاص ، در برخی صحنه ها هیجان بیشتری به فیلم تزریق می شد. بزرگترین مشکل " روباه " را می  توان در ساده نمایش دادن برخی صحنه های بنیادین بر شمرد که از جمله آن ها می توان به صحنه قتل منصور یا سکانس پایانی اثر اشاره کرد. در مجموع می توان فیلم را در این جمله خلاصه کرد که "روباه فیلم خوبی ست اما اثر مهمی نیست".

"روباه " مانند فیلم " آذر، شهدخت ، پرویز و دیگران" یک شاهکار محسوب نمی شود اما  استانداردهای لازم برای یک فیلم خوب را داراست. نه تصویربرداری آن خیره کننده است و نه تدوین و بازی ها فوق العاده . اما تمام اجزای اثر توانسته اند گلیم خود را از آب بیرون بکشند بدون آن که بیش از حد دیده شوند و یا به کلیت اثر لطمه ای وارد کنند. "روباه"متعلق به سینمای بدنه ای است که در حال حاضر برای سینمای ایران شان استراتژیک دارد. افخمی فرمول هالیوود را برای ساخت یک پروپاگاندای داخلی پیش گرفته که مبنای آن نگاهی رسانه ای به سینماست نه نگاهی صرفا هنری. توجه به سینمای بدنه با مضامین استراتژیک می تواند ابزاری مناسب برای مقابله با برخی آثار غربی باشد که در صدد تخریب چهره کشور در داخل و خارج هستند.